Οι ελπίδες είναι τα όνειρα
όσων δεν κοιμούνται.
όσων δεν κοιμούνται.
Πίνδαρος, (522 π.Χ. - 443 π.Χ.)
μεγάλος λυρικός ποιητής της Αρχαίας Ελλάδας
Ο Πίνδαρος εννήθηκε το 522 π.Χ. στις Κυνός Κεφαλές, χωριό της Θήβας. Ήταν γιος του Δαίφαντου και της Κλεοδίκης. Τα έθιμα και οι παραδόσεις της οικογένειάς του άφησαν το αποτύπωμά τους στην ποίησή του και φυσικά παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποτίμηση των σχέσεων του ποιητή με τους συγχρόνους του. Η φυλή των Αιγιδών βαθιά ριζωμένη γενεαλογικά στον μύθου του Αιγέα, ανήκε στο Κάδμειο στοιχείο της πόλης των Θηβών, δηλαδή στην πρεσβύτερη ευγενική τάξη της πόλης που αναζητούσε την προγονική της κληρονομιά στις ημέρες του ιδρυτή των Θηβών Κάδμου.
Ζούσε με τη συγγραφή υμνητικών ωδών για διάφορες αξιοσημείωτες προσωπικότητες και αυτός είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο ο Αλέξανδρος δεν κατεδάφισε το σπίτι του στις Θήβες σε αναγνώριση των εγκωμίων που συνέθεσε για τον Αλέξανδρο Α΄ της Μακεδονίας.
Ο Πίνδαρος έγραψε χορικές αρκετών τύπων. Σύμφωνα με τους βιογράφους της ύστερης αρχαιότητας αυτές οι ωδές ταξινομήθηκαν από τους λόγιους της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας σε είδη:
- Ύμνοι, 1 βιβλίο
- Παιάνες, 1 βιβλίο
- Διθύραμβοι, 2 βιβλία
- Προσόδια , 1 βιβλίο
- Παρθένια, 3 βιβλία, (περί των νεαρών γυναικών)
- Υπορχήματα 1 βιβλίο, (υποστηρικτικά χορού)
- Εγκώμια, 1 βιβλίο
- Θρήνοι, 1 βιβλίο
- Επινίκια, 4 βιβλία
Από αυτό το εκτενές corpus μόνον οι επινίκιες ωδές έχουν διασωθεί πλήρεις. Οι υπόλοιπες είναι γνωστές μόνον από παραπομπές άλλων συγγραφέων ή σπαράγματα παπύρων που ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο.
Πλήρη μετάφραση του πινδαρικού έργου με πλούσια σχόλια εκπόνησε ο Παναγής Λεκατσάς (Πίνδαρος, μετάφραση και ερμηνευτικά, 2η έκδοση, Δίφρος, Αθήνα, 1960).
Πηγή: Βικιπαίδεια
